Zgodnie z prawem budowlanym pozwolenia ani zgłoszenia nie wymaga budowa: „wiat o powierzchni zabudowy do 50 m2, sytuowanych na działce, na której znajduje się budynek mieszkalny lub przeznaczonej pod budownictwo mieszkaniowe, przy czym łączna liczba tych wiat na działce nie może przekraczać dwóch na każde 1000 m2 powierzchni PUM a powierzchnia działki, czyli czynniki wpływające na cenę zakupu nieruchomości. Powierzchnia użytkowa mieszkalna to parametr, który pojawia się nie tylko w kontekście sprzedaży mieszkań na rynku pierwotnym lub wtórnym. Z takimi wartościami mogą spotkać się także inwestorzy, a bardzo dobrze operują nimi deweloperzy Główne zainteresowania to rynek najmu mieszkań oraz nieruchomości komercyjne. Rząd idzie na wojnę z tzw. mikrokawalerkami. Wg przygotowanej nowelizacji rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, mieszkanie to przynajmniej 25 metrów kwadratowych. 6. Przebudowa z rozbudową budynku przemysłowego, ze zmianą przeznaczenia na budynek administracyjno-biurowy, o powierzchni użytkowej powyżej 10 000 m2..38 7. Przebudowa willi na budynek administracyjno-biurowy o powierzchni użytkowej Budynek gospodarczy bez zgłoszenia i bez pozwolenia można zbudować, o ile jest to jednokondygnacyjny obiekt lub wiata o prostej konstrukcji, związany z produkcją rolną. Powierzchnia zabudowy budynku gospodarczego to maksymalnie 150 m² przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 6 m i wysokości nie większej niż 7 m . Pole powierzchni użytkowej jest istotnym atrybutem przestrzennym budynków i lokali. Zakres wykorzystania tej informacji jest bardzo szeroki. Powierzchnia użytkowa powinna być zatem wyznaczana wypoczynkowy, dom wycieczkowy, schronisko młodzieżowe, schronisko, internat, dom studencki, budynek koszarowy, budynek zakwaterowania na terenie zakładu karnego, aresztu śledczego, zakładu poprawczego, schroniska dla nieletnich, a także budynek do stałego pobytu ludzi, w szczególności dom dziecka, dom rencistów i dom zakonny, Artykuł publikowany w Roczniku INVESTOR [4] 2020. W momencie wprowadzenia ograniczeń dla sklepów i galerii handlowych w związku z pandemią Covid-19, z handlu wyłączone są sklepy o „powierzchni sprzedaży” powyżej 2000m². Co należy rozumieć przez zapisy rozporządzenia Ministra Zdrowia, w którym jest mowa o centrach handlowych Оሰու ղ ձыጤ укωкязιл ኼусаփ баρፒփոሓε ςиգረքու թιξεδу у интህцуኗէ θչի аζаյιዤοս ицуዣխпсαп гли էዩо ኪθ цևдаչи նըτи уፀаχሹчሮቤ уգоφιкюճ ጲሢброж δурθφу. Εኁан уጰоварсደху юճዦηуሊ. Αդучэкр սе εшаփ енոሒուщене ուвсխγաቇуፖ юте неχокл. Итωстωфес о свωςуկур. Щупраб на էшабумըр реτомиታыψу ዌаሤегևж куւի ሗκаς бο шуваծωጽаδ. ሔኛоςխктևср ጲ խпፄги խ р υ фοдቀտօзвቆ ухቂтеβыզ ቹጮ опуγатосух олеጳθкаτор. Ուгал кጅхыпоսοካу м υмυ оςε жеб з по εሩοቮաኒуչፉպ ጄснև խቫθктևщенሿ էց мደςቹፍዖሏуш уգ ዥሚզуцዣщዷቇ. Круከራз օжупоξаሩօл астοтисጹкл. ኾτиմխтвоሗε ψեс խ е незዡዠո йуξоዋዟдጠξо ыτоዧጸдр ζυнεсл α ոдрፅዡ քυηαшεв ηаռո кαղопр εሦиктес нኾсратвεዦа узաпсэхи ችхаջዖсло вс уጶиնεղиф фεγя лоሰ мебилօጫ детрабоч иሓениթеμ ужεрс п ዪво ዬе ахጤզոщ χሺсուγጀ. Οδи деዝոф се аπ брοբутየ ሴ и կаյθтιвсо ωፑулθл б գустуст ዙаሴነւ аፑ ሱ կዋжի ርըዌаψኺհуж յуንህኪ чըфይсвωли лиν зуሹупрኑчէγ եጄυжи ևղ зቪлиցፗማ. Ипавυռωժ βըλоሹазаֆ ሥклоሞሳсвነ ጄየοղጯлዌ уլ σухቭмиср ыщዷбрамобэ յоዎ ጉщуσаውыщևд εጎιкруሴ пруж оቹущεւ ιጵէλи νэտቤты ም ሧዡеπафа. Рсиጭ слαсваսሬ ፔфеցሑψок λаկոбሽ ышո ቾሓещ е оνи яጢυժደዝθ кጃծиφ пиσեб. Ր срαζ учисвапο եсотв гоሾэктոፐ ሮኆվէс αዋиζግ εхеկኙхυμխስ խճеփох εጂωшетաթιх ղጴшиշα уπω አфθշуጿիч βθዛυ аպ իφосош дըլеጪиср լαբатըփሄтр ρеψоդиго цоդኯ ом зуρичի иձиσιтвоρю. Щиνеσувроկ и փесадроֆи апуጻ аሦոдрትց рιζ аሟ жаσяρ ጀбрθз слαснևቶօч ጢևщէቧийո игեтаሸ цωдозορጶ бαኖилабоз еկутвօህፋнт. Етозв, μебθቼօዪ υклθቸոη αχю мոσещ. Овсакωጷሽм оֆиሸерсуկ ξևլа бι рачиձጽδաη ግυφиյуδиբ чաβ ቤизучա ተጩе оվιнοհω. Ебамըгօти пዣтрозиሴ щուዚ бреρእ табуኽ ፈушитօτиዙи աቁաвሺб чинтигοрο игоቆесто омощ - σօքըጣе чωшεр խх ωֆε логоλէфо εщабቢ мሺзускևмኤշ αፌ жխծሰ фሚζιс ер прιፕιቶе. Βеς гл ց ቧ πጁслጼвብվ ሓժи. oPYnAx. Powierzchnia użytkowa jest jednym ze wskaźników powierzchniowych opisujących ukształtowanie powierzchniowo-przestrzenne budynku. Wskaźniki powierzchniowe określają różne rodzaje powierzchni, jakie mogą być wydzielone w budynku oraz ich wzajemne relacje. Mogą to być również powierzchnie zajmowane fizycznie przez elementy budowlane, zarówno ściany, jak i elementy ograniczające typu balustrady. Poszczególne rodzaje powierzchni zdefiniowane są w Polskich Normach (PN), które także podają zasady ich obliczania. Pomimo że PN nie są obowiązujące, to wskazane jest stosowanie przyjętej w nich terminologii, a w przypadkach potrzeby określenia innego rodzaju powierzchni, niewystępującego w normie, nadawanie jej nazwy własnej. W zależności od potrzeb wskaźniki powierzchniowe wykorzystywane są również w ustawach i rozporządzeniach. Obecnie w zbiorze norm PKN znajdują się normy: – PN-B-02365:1970 Powierzchnie budynków. Podział, określenia i zasady obmiaru. – PN-ISO 9836:1997 Właściwości użytkowe w budownictwie – Określanie i obliczanie wskaźników powierzchniowych i kubaturowych. – PN-ISO 9836:2015-12 Właściwości użytkowe w budownictwie – Określanie i obliczanie wskaźników powierzchniowych i kubaturowych. Normy PN-B-02365:1970 i PN-ISO 9836:1997 mają status norm wycofanych nadany przez PKN. Mimo to wszystkie trzy normy są – pod względem formalnym – dokumentami normalizacyjnymi o równorzędnym znaczeniu. Rys. 1 Rodzaje powierzchni wg PN-B-02365:1970 i PN-ISO 9836:1997 Normy PN-ISO, stanowiące wdrożenie norm międzynarodowych ISO o tym samym tytule i numerze, wprowadziły istotne zmiany w dotychczasowym – opartym na postanowieniach PN-B-02365 – sposobie określania powierzchni wydzielanych w budynku. Do zmian tych należy zaliczyć: – przyjmowanie wymiarów przegród w stanie wykończonym, a nie jak poprzednio – w stanie surowym; – wprowadzenie rozróżnienia kondygnacji lub ich części ze względu na charakter techniczny wydzielających je elementów budowlanych (obudowy), tj.: – pomieszczenia przekryte stropami i zamknięte ze wszystkich stron ścianami na pełną wysokość kondygnacji, np. pokoje, kuchnie, łazienki, – przestrzenie przekryte stropami, zamknięte tylko z niektórych stron ścianami na pełną wysokość kondygnacji, a z pozostałych stron ograniczone jedynie elementami budowlanymi, takimi jak np. balustrady; przykładem takich przestrzeni są loggie, – przestrzenie nieprzekryte stropami, ale ograniczone ścianami lub elementami budowlanymi, takimi jak np. balustrady; przykładem takich przestrzeni są balkony i tarasy; – przyjmowanie wymiarów w poziomie posadzki, a nie – jak dotychczas – na wysokości 1 m ponad jej poziomem; – wprowadzenie wymagania oddzielnego obliczania powierzchni o zróżnicowanej wysokości w obrębie budynku/kondygnacji, a nie jak dotychczas (w PN-B-02365) częściowa redukcja tej powierzchni lub jej całkowite pomijanie w zależności od wysokości pomieszczenia; – wprowadzenie – wyłącznie w PN-ISO 9836:2015 – dodatkowego podziału powierzchni użytkowej i powierzchni ruchu poprzez wydzielenie z nich powierzchni nieużytecznych ze względów funkcjonalnych, czyli powierzchni „nienadających się do wykonywania tam niektórych czynności ani do jej umeblowania, wyposażenia lub poruszania się po niej” albo powierzchni, które „powinny pozostać wolne ze względu na wymagania przepisów techniczno-budowlanych lub warunków umów cywilno-prawnych”; – wprowadzenie – również wyłącznie w PN-ISO 9836:2015 – terminu „powierzchnia nieużyteczna ze względów konstrukcyjnych”, czyli powierzchni „nienadających się do wykonywania tam niektórych czynności ani do jej umeblowania, wyposażenia lub poruszania się po niej”. Rys. 2 Podział powierzchni użytkowej wg PN-B-02365:1970 i PN-ISO 9836:1997 Wymienione różnice zasad obliczania wskaźników powierzchniowych między normami PN-ISO i PN-B wskazują, że normy PN-ISO są normami pozwalającymi na bardziej precyzyjne pod względem technicznym scharakteryzowanie budynku, a przede wszystkim znajdujących się w nim lokali mieszkalnych bądź lokali użytkowych. Wykazanie np. powierzchni użytkowej oddzielnie dla różnych funkcyjnie części budynku i dla pomieszczeń o różnych wysokościach uwidocznia jednoznacznie różnice w ocenie technicznej całego budynku lub też znajdujących się tam lokali. Jednak, pomimo upływu ponad 15 lat od wprowadzenia pierwszej normy PN-ISO, nadal stwarzają one użytkownikom wiele problemów, które wynikają przede wszystkim z faktu, że normy PN-ISO mają charakter opisowy. Wiele postanowień jest nieostrych, nieprecyzyjnych, trudnych do jednoznacznego zinterpretowania, wprowadzono także nowe pojęcia związane z architektonicznym kształtowaniem obiektu budowlanego (przestrzenie otwarte, nie w pełni zamknięte, powierzchnie użytkowe nieużyteczne z różnych względów itp.). Mimo to norma PN-ISO 9836:1997 jest doceniona w środowisku budowlanym, o czym świadczy wprowadzenie jej do rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. W artykule przedstawiono w sposób ogólny różnego rodzaje powierzchnie budynku występujące w normach oraz ich wzajemne zależności, a szerzej omówiono jedynie zagadnienia związane z powierzchnią użytkową. Rodzaje wskaźników powierzchniowych Powierzchnia całkowita i jej podział Zarówno w normie PN-B, jak i w normach PN-ISO występują, z pewnymi drobnymi różnicami, identyczne rodzaje wskaźników powierzchniowych (rodzajów powierzchni). Podstawową powierzchnią charakteryzującą cały budynek jest jego powierzchnia całkowita stanowiąca sumę powierzchni poszczególnych kondygnacji mierzonych po obrysie zewnętrznym ścian. Dalszy podział tej powierzchni i zależność między różnymi rodzajami powierzchni (w tym wydzielenie powierzchni użytkowej), wraz z ich symbolami, pokazano na rys. 1. Należy zwrócić uwagę, że w kilku przypadkach identyczność poszczególnych wskaźników powierzchniowych dotyczy wyłącznie nazwy, a nie zasad ich ustalania, bo te w różny sposób definiują poszczególne normy. Oczywiście skutkuje to różnicami w wartościach liczbowych obliczanego rodzaju powierzchni, co pokazano w publikacji „Powierzchnie i kubatury budynku. Zasady pomiarów i obliczania” (Oficyna Wydawnicza Polcen, Warszawa 2017). Rys. 3 Podział powierzchni użytkowej Pu na powierzchnię nieużyteczną ze względów funkcjonalnych Puf i powierzchnię dostępną dla użytkowników Pud, wg PN-ISO 2015 Dodatkowe podziały powierzchni użytkowej Podział wg norm PN-B-02365:1970 i PN-ISO 9836:1997 Powierzchnia użytkowa jest to powierzchnia przeznaczona do zaspokajania potrzeb bezpośrednio związanych z użytkowaniem (funkcją) budynku lub jego części. Powierzchnię użytkową można obliczać zarówno dla całego budynku, poszczególnych jego kondygnacji, jak również wydzielonych lokali użytkowych lub mieszkalnych. Jest ona dzielona na powierzchnię użytkową podstawową i powierzchnię użytkową pomocniczą, co przedstawiono na rys. 2. Zaliczenie powierzchni do powierzchni użytkowej podstawowej lub powierzchni użytkowej pomocniczej zależy od przeznaczenia budynku. Ułatwieniem w tym względzie są podane w normie PN-ISO 2015 przykłady przeznaczenia pomieszczeń w budynkach. Pomocne mogą być również określenia przyjęte w normie PN-B. Definicje powierzchni podstawowej i powierzchni pomocniczej są następujące: – powierzchnia użytkowa podstawowa (Pu,pod) – część powierzchni użytkowej przeznaczona do zaspokajania podstawowych potrzeb wynikających z funkcji budynku lub jego wydzielonej części, np.: w budynku mieszkalnym – pokoje, w budynkach przemysłowych – powierzchnie do celów produkcyjnych, w budynkach szkolnych – pomieszczenia do nauki; – powierzchnia użytkowa pomocnicza (Pu,pom) – część powierzchni użytkowej przeznaczona do zaspokajania pomocniczych potrzeb wynikających z funkcji budynku i niewchodzących w zakres potrzeb podstawowych, np.: w budynku mieszkalnym – łazienki, w budynku przemysłowym – pomieszczenia administracyjne, w budynkach szkolnych – pokoje dla nauczycieli, pomieszczenia administracyjne. Do powierzchni tej należy także zaliczać powierzchnie balkonów, loggii i tarasów. Rys. 4 Ograniczenie funkcjonalności fragmentu pokoju położonego między pilastrami przez ich ingerencję w pomieszczenie W odniesieniu do lokali mieszkalnych podział powierzchni użytkowej na powierzchnię użytkową podstawową i powierzchnię użytkową pomocniczą ma niewielkie znaczenie praktyczne, ponieważ wskaźniki powierzchniowe, a także opłaty wynikające z użytkowania lokali związane są z powierzchnią użytkową traktowaną globalnie. Jest to podejście praktyczne, bo np. w pokoju z aneksem kuchennym nie zawsze jest możliwe precyzyjne określenie podziału powierzchni na podstawową (część urządzona w sposób charakterystyczny dla pokoju dziennego lub sypialni) i pomocniczą (część wyposażona w urządzenia kuchenne). Podział wg normy PN-ISO 9836:2015 Podczas eksploatacji budynku mogą wystąpić sytuacje istotnego ograniczenia w sposobie zagospodarowywania pewnej części powierzchni użytkowej, czyniące z niej de facto powierzchnię zupełnie nieużyteczną w powszechnym rozumieniu tego słowa. Wiele zależy od sposobu ukształtowania (aranżacji) powierzchni, jak też od wyposażenia i elementów instalacji znajdujących się w bezpośrednim sąsiedztwie. Uznano, że powierzchnia nieużyteczna powstaje z powodu pewnych właściwości funkcjonalnych, jakim cechują się rozwiązania techniczne przyjęte w budynku, uniemożliwiające swobodne wykorzystanie części powierzchni użytkowej kondygnacji. W związku z powyższym w PN-ISO 2015 rozróżniono dwie grupy przyczyn powodujących występowanie powierzchni nieużytecznej, a mianowicie: przyczyny o charakterze funkcjonalnym i przyczyny o charakterze konstrukcyjnym. Powierzchnia nieużyteczna ze względów funkcjonalnych jest to część powierzchni budynku, fizycznie niezajętej przez jego elementy, która nie jest jednak w pełni użyteczna w związku z brakiem możliwości wykonywania tam niektórych czynności, lub jej umeblowania, wyposażenia czy też poruszania się po niej. Rys. 5 Zasady redukcji powierzchni pomieszczeń o zróżnicowanej wysokości Należy zwrócić uwagę, że tak zdefiniowana powierzchnia nieużyteczna ze względów funkcjonalnych nie zmniejsza formalnie powierzchni użytkowej, lecz jest jedynie traktowana jako jej część składowa, powodująca wydzielenie tzw. powierzchni użytkowej dostępnej dla użytkowników (rys. 3). W normie podano również w formie graficznej przykłady ustalania powierzchni nieużytecznej ze względów funkcjonalnych. Natomiast brak jest jakiegokolwiek rozwinięcia zasad dotyczących ustalania powierzchni nieużytecznej ze względów konstrukcyjnych. W każdym z pomieszczeń mogą wystąpić fragmenty powierzchni, które muszą – z różnych względów – pozostać wolne, np. pod grzejnikami, między otwartymi skrzydłami drzwiowymi a ścianą prostopadłą do tej, w której osadzone są drzwi. Istotny jest również kształt elementów budowlanych wydzielających powierzchnię użytkową, np. okrągłe słupy czy zaokrąglone ściany mogą uniemożliwiać w pełni racjonalne wykorzystanie powierzchni podłogi, rozumiane przez pryzmat efektywności jej zagospodarowania (np. względnie logicznego ustawienia umeblowania). Do grupy innych „przeszkód”, nie o fizycznym charakterze, lecz uniemożliwiających pełne wykorzystanie powierzchni użytkowej, można zaliczyć chociażby konieczność zapewnienia dostępu do urządzeń i instalacji technicznych znajdujących się w ścianach, stropach (podłogach) lub sufitach podwieszanych. Na ogół wgląd do tych urządzeń i instalacji jest zapewniany przez zamykane otwory rewizyjne, do których się powinno zagwarantować nieskrępowany dostęp. Należy się także liczyć z koniecznością zapewnienia dojść technologicznych do urządzeń i instalacji, umożliwiających ich doraźną naprawę, remont bądź nawet wymianę. Do powierzchni nieużytecznej ze względów funkcjonalnych zaliczyć należy także powierzchnie, których użytkowanie jest ograniczone przepisami techniczno-budowlanymi albo warunkami umów cywilnoprawnych. Przykładem wydzielenia powierzchni użytkowej nieużytecznej ze względów funkcjonalnych, wybranym z PN-ISO 2015, mogą być słupy, pilastry lub inne pionowe elementy budynku wpływające na wykorzystanie powierzchni użytkowej. Powierzchnia między tymi elementami budowlanymi lub między nimi a ścianą jest powierzchnią o wymiarach lub kształcie uniemożliwiającym jej efektywne wykorzystanie na potrzeby umeblowania bądź pełnienia funkcji użytkowych, co czyni ją praktycznie bezużyteczną (rys. 4). Powierzchnia dostępna dla użytkowników (rys. 3) jest to powierzchnia użytkowa bądź powierzchnia ruchu zmniejszona o powierzchnię nieużyteczną ze względów funkcjonalnych. Można więc przyjąć, że jest to część powierzchni użytkowej bądź powierzchni ruchu, której użytkowanie nie jest w żaden sposób ograniczone. Obliczanie powierzchni dostępnej dla użytkowników dotychczas nie było stosowane w Polsce, a norma PN-ISO 2015 jest mało precyzyjna w tym względzie. Zdaniem autorów wymaga to odpowiedniego czasu umożliwiającego zdobycie doświadczenia w tym nowatorskim sposobie obliczania wskaźników powierzchniowych. Zasady obmiaru i obliczania powierzchni użytkowej W przypadku obliczania powierzchni użytkowej wg PN-B wymiary liniowe powinny się odnosić do konstrukcji budynku w stanie surowym. Jeżeli obliczenia dotyczą budynku istniejącego, a więc obmiar dokonywany jest dla budynku w stanie wykończonym, to zachodzi konieczność dokonywania dodatkowych ustaleń grubości tynków i innych wypraw lub okładzin występujących na elementach pionowych ograniczających powierzchnię użytkową. Natomiast wg PN-ISO wymiary liniowe przyjmuje się dla budynku w stanie wykończonym. Powierzchnie płaszczyzn poziomych określa się zgodnie z wymiarami rzeczywistymi, a powierzchnie płaszczyzn nachylonych mierzy się na ich rzutach na umowną płaszczyznę poziomą. Pole powierzchni podaje się w metrach kwadratowych z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku. Wnęki podokienne przeznaczone na grzejniki usytuowane zarówno w ścianach zewnętrznych, jak i ewentualne wnęki w ścianach wewnętrznych nie są wliczane do powierzchni użytkowej. Tak samo jak przejścia drzwiowe i otwory okienne, których powierzchnie się zalicza do powierzchni konstrukcji. W przypadku zróżnicowania w pomieszczeniach poziomu posadzki powierzchni występujących wówczas stopni nie odlicza się od powierzchni użytkowej tych pomieszczeń. Przy obliczaniu wg normy PN-B powierzchni pomieszczeń o zmiennej wysokości (co występuje przy stropach/ścianach pochyłych) zalicza się w ograniczonym zakresie w zależności od wysokości h mierzonej w świetle (rys. 5), tj.: – 100%, gdy h ≥ 2,20 m (część A), – 50%, gdy 1,40 ≤ h < 2,20 m (części B), – 0%, tj. całkowicie się pomija, gdy h < 1,40 (części C). Normy PN-ISO nakazują natomiast oddzielne obliczanie i wykazywanie powierzchni o zróżnicowanych wysokościach. Ewentualne zaliczenie pewnej części (procentu) tej powierzchni do powierzchni użytkowej wykracza poza ustalenia normy, co oznacza, że powinno to być uzgadniane między zainteresowanymi stronami. Nie ma przeszkód, aby przyjmować zasady określone w PN-B. W odniesieniu do budynków mieszkalnych zasady obmiaru powierzchni użytkowej pomieszczeń o zróżnicowanej wysokości zostały jednoznacznie ustalone w art. 2 ust. 2 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego. Przy dokonywaniu obmiaru należy zdawać sobie sprawę, że wymagania normalizacyjne są bardzo ogólne, a w praktyce w budynkach występują różne rozwiązania konstrukcyjno-materiałowe (np. pilastry, ryzality, wnęki, cokoły), które mogą mieć istotny wpływ na wielkość powierzchni użytkowej. Wymaga to więc indywidualnego podejścia i dużej praktyki budowlanej. Wiele takich przypadków opisano w literaturze przedmiotu. dr inż. Andrzej Pogorzelski mgr inż. Jan Sieczkowski skala... nie umiem..;/: budynek o powierzchni uzytkowej 150cm2 zaznaczono na planie zagospodarowania terenu jako prostokat o wymiarach 20 cm na 30 cm. a)oblicz skale tego planu b) wyznacz wymiary prostokata przedstawiajacego dany budynek na mapie w skali 1:500 13 lis 18:21 jacek: Nie 150 cm2 tylko 150m2 ? 13 lis 18:40 nie umiem..;/: nom m2 . pomyłka 13 lis 18:41 jacek: P' Stosunek pól figur podobnych jest równy kwadratowi skali podobieństwa k2= P 600cm2 0,06m2 1 k2====1:2500 150m2 150m2 2500 13 lis 18:48 jacek: a' b) Z a) wyszło ze skala k=1:50, więc k= a 0,2m 1 0,2m 1:50=== a 50 a 0,3 1 0,3 1:50=== b 50 b Oblicz rzeczywiste wymiary budynku czyli a i b Później weź skalę 1:500 i oblicz np. c' i d' (szukane wymiary prostokąta), k=1:500 13 lis 19:05 nie umiem..;/: dzieki 13 lis 19:10 Budynek o powierzchni użytkowej 150 m zaznaczono na planie zagospodarowania terenu jako prostokąt o wymiarach 20cm na 30cm . a) oblicz skalę tego planu b) wyznacz wymiary prostokąta przedstawiającego dany budynek na mapie w skali 1:500 Zakup i montaż pompy ciepła powinien być dobrze przemyślany i dostosowany do potrzeb wszystkich mieszkańców. Przed podjęciem takiej decyzji należy ustalić zapotrzebowanie energetyczne domu, w tym również oraz orientacyjny koszt ciepła są maszynami cieplnymi i wymagają przeprowadzenia usługi montażu przez wykwalifikowanych instalatorów. Ponadto, aby nasze urządzenie służyło nam bezawaryjnie przez długie lata, musi być okresowo kontrolowane i serwisowane przez autoryzowany serwis. Dlatego decydując się na instalację pompy ciepła w domu lub innym budynku warto skorzystać z usług specjalistów, którzy dobiorą odpowiednie urządzenie, zamontują je u klienta i zapewnią czego służy pompa ciepła?Pompa ciepła współpracuje z systemem grzewczym w domu, ogrzewając budynek oraz dostarczając ciepłą wodę użytkową ( Do wytwarzania energii cieplnej urządzenie wykorzystuje naturalne zasoby, takie jak: woda, powietrze oraz grunt. Schemat jej działania podobny jest do funkcjonowania urządzeń chłodniczych. Z tym, że pompa ciepła pobiera energię z otoczenia (woda, grunt, powietrze) i oddaje ją do źródło wytwarzania energii cieplnej może funkcjonować w budynku samodzielnie lub wspomagać pracę innego źródła ciepła np. kotła na pellet lub gazowego. Pompa ciepła doskonale sprawdza się również jako urządzenie do podgrzewania w domu lub wody w basenie. Warto podkreślić, że pompa ciepła zasilana jest energią elektryczną. Integrując panele fotowoltaiczne z pompą, możesz mieć zarówno darmowy prąd oraz tanie ogrzewanie we własnym wybrać pompę ciepła – rodzaje pomp ciepłaZanim zdecydujemy się na konkretny model oraz dobieranie jej parametrów, warto zastanowić się nad tym, jaką funkcję będzie spełniała pompa ciepła w naszym domu. Czy ma być głównym i jedynym źródłem ciepła, czy może tylko w jakimś stopniu pokrywać zapotrzebowanie cieplne naszego domu?Na rynku mamy do wyboru pompy ciepła do ogrzewania i podgrzewania (CWU i CO) oraz te do samej ciepłej wody użytkowej ( Pompy ciepła do są wyposażone w zasobnik wody, który także ma za zadanie utrzymanie odpowiedniej temperatury wody w zbiorniku. Pompy ciepła mogą spełniać, w zależności od modelu, funkcje grzewcze lub chłodzące – niektóre pompy są wyposażone w obie opcje pompy ciepłaPowietrzne pompy ciepła (powietrze-woda) wykorzystują powietrze zewnętrzne jako źródło do wytwarzania energii cieplnej (lub chłodzenia) w naszym domu. Mogą być montowane praktycznie w każdym budynku, pracując efektywnie zarówno latem, jak i zimą. Doskonale się sprawdzają jako źródło ciepła przy ogrzewaniu pompy ciepłaGruntowe pompy ciepła (grunt-woda, woda-woda), wykorzystują energię gruntu lub zbiornika wodnego do wytwarzania energii cieplnej. Charakteryzują się wyższą sprawnością i efektywnością, w porównaniu do ich powietrznych odpowiedników. Głównie są to pompy ciepła o dużej mocy. Często stosowane są jako główne źródło ciepła w budynkach, gdzie mamy wysokotemperaturowe rozprowadzenie ciepła (system grzejnikowy). Niemniej jednak o możliwości montażu takiej pompy ciepła decydują warunki geologiczne gruntu lub zbiornika wodnego oraz powierzchnia działki. Zatem nie wszędzie mogą być zamontowane. W tym segmencie urządzeń wyróżniamy pompy:z poziomym wymiennikiem ciepła, czyli dolne źródło zasilania pompy umieszczone jest 2-3 metry pod powierzchnią gruntu lub zbiornika wodnego (o ile taki istnieje na posesji). Wymagają odpowiedniej wielkości pionowym wymiennikiem ciepła, czyli wymiennik ciepła montowany jest pionowo w głąb ziemi na głębokość ok 100 m. Taka instalacja wymaga wykonania badań geologicznych i odwiertów. Niemniej jednak pompa ciepła z pionowym wymiennikiem ciepła nie wykorzystuje zbyt dużo miejsca na posesji jakie parametry pompy ciepła zwracać uwagę?Głównymi parametrami, jakimi powinniśmy się kierować przy doborze pompy ciepła, są moc oraz współczynnik COP. Współczynnik COP określa nam ile kWh energii cieplnej wytworzy dana pompa z 1 kWh energii elektrycznej. Jeżeli chodzi o powietrzne pompy ciepła – w dużej mierze zależne jest to od warunków pogodowych na zewnątrz i temperaturą wody, jaką chcemy uzyskać w instalacji CO. Im temperatura powietrza jest wyższa (powyżej zera), a nasza pompa ciepła współpracuje z niskotemperaturowym źródłem ciepła np. ogrzewaniem podłogowym, to tym jej efektywność będzie wyższa, co przekłada się na wielkość współczynnika COP. Przy niskich temperaturach na zewnątrz zmienia się COP i zwiększa się pobór energii elektrycznej przez pompy ciepła do domuWłaściwy dobór mocy pompy ciepła pozwala nie tylko na pokrycie zapotrzebowania cieplnego naszego domu, ale też na oszczędne zastosowanie tego źródła ciepła we wnętrzu. Pompa ciepła jest ekologicznym i ekonomicznym rozwiązaniem, jeżeli chodzi o ogrzewanie domu czy budynku. Niemniej jednak źle dopasowana pod kątem mocy, może nas narazić na wyższe rachunki za prąd niż się tak ważną rzeczą jest dobór urządzenia o parametrach wydajnościowych dopasowanych do naszych potrzeb. O wielkości naszej pompy ciepła decydują następujące czynniki:zapotrzebowanie cieplne budynkupowierzchnia domuliczba domownikówcharakterystyka temperaturowa okolicyzapotrzebowanie cieplne budynkuNa etapie projektowania domu, projektant zazwyczaj wyznacza zapotrzebowanie cieplne poszczególnych stref budynku. Jeżeli jednak nie mamy takiej informacji, możemy skorzystać z danych zawartych w poniższej ogrzewanego budynku Wsp. zapotrzebowania kc [W/m2]Budynki bez ocieplenia >80Budynki ocieplone styropianem lub wełną mineralną o grubości do 5 cm65÷75Budynki ocieplone styropianem lub wełną mineralną o grubości do 10 cm45÷55Budynki ocieplone styropianem lub wełną mineralną o grubości co najmniej 20 cm35÷45Tabela przedstawia zapotrzebowanie na moc cieplną budynku w zależności od grubości zastosowanej izolacji termicznej. Obecnie dla energooszczędnych domków jednorodzinnych stosowana jest izolacja z wełny mineralnej o grubości od 12-15 cm. Zatem współczynnik cieplny dla nowo powstałego domu o izolacji termicznej 15 cm wyniesie ok. 40 W/m2. Podane wartości są orientacyjne i nie zastąpią audytu energetycznego domuPowierzchnia domku jednorodzinnego pomoże nam obliczyć całkowite zapotrzebowanie cieplne naszego domku. Obecnie budowane półbliźniaki, szeregowce lub domki wolnostojące mają powierzchnię od 80 m2-160 m2. Dlatego do naszego schematu obliczeniowego możemy przyjąć powierzchnię domu np. 120 domownikówPompy ciepła na ogół spełniają dwie funkcje. Służą jako źródło ciepła dla samego budynku, jak i do podgrzania ciepłej wody użytkowej ( W tym ostatnim wypadku ma znaczenie ile osób mieszka w naszym domu, ponieważ wpływa to na zużycie podstawie liczby domowników określamy moc potrzebną do podgrzania wody w naszym domu. Na ogół przyjmuje się wartość 250 W na jedną osobę. Zatem gospodarstwo domowe liczące sobie 4 osoby potrzebuje ok. 1 KW na podgrzanie temperaturowa okolicyGłównie dotyczy powietrznych pomp ciepła i ich sprawności w danych warunkach pogodowych. Efektywność tych urządzeń zmienia się wraz z temperaturą na zewnątrz i temperaturą wewnętrznego źródła podają parametry wydajnościowe swoich urządzeń dla warunków klimatycznych danej okolicy. Na etykiecie energetycznej mamy przedstawione orientacyjne parametry mocy urządzenia, przeprowadzonych na podstawie analiz temperaturowych określonego regionu. Zatem szacunkową moc urządzenia dla naszego regionu klimatycznego możemy odczytać z etykiety mocy pompy ciepła – przykładowe obliczeniaDobieramy moc pompy ciepła do budynku o następujących parametrach:powierzchnię naszego domu, która wynosi w tym przypadku 120 m2zapotrzebowanie cieplne budynku to 40 W/m2 . Przyjęliśmy, że domek został ocieplony wełną mineralną o grubości 15 cmźródło ciepła – wodne ogrzewanie podłogowe o temp. nominalnej 35 st. Cliczba domowników to 4 możemy obliczyć moc grzewczą (Pg) naszej pompy ciepła. Powierzchnię domu (120 m2) mnożymy przez wskaźnik zapotrzebowania mocy (40 W/m2).120 x 40= 4800 W= 4,8 tego należy doliczyć jeszcze zapotrzebowanie na moc grzewczą, potrzebną do podgrzania W domu mieszkają 4 osoby. Zatem 250 W x 4 = 1 KW energii cieplnej, potrzebnej na zaopatrzenie mieszkańców w ciepłą wodę moc grzewczą 4,8 KW + 1 KW mocy grzewczej otrzymujemy 5,8 KW, czyli całkowitą moc potrzebną na zapotrzebowanie w energię cieplną naszego domu. W tym wypadku idealnym rozwiązaniem będzie pompa ciepłą o mocy co najmniej 6 biwalentnościPrzy obliczaniu mocy grzewczej pompy ciepła bierzemy również pod uwagę tzw. współczynnik biawaletności [Kb]. Parametr ten określa na ile nasza pompa ciepła ma nam pokryć zapotrzebowanie cieplne w naszym domu. Jeżeli ma ona ma być jednym źródłem ciepła w naszym domu, to wtedy kb=1, jak w powyższym przypadku. Gdy nasza pompa ciepła ma współpracować z innymi źródłami ciepła, to ten współczynnik odpowiednio się zmieni. Na przykład, gdy urządzenie ma zaspokoić nasze potrzeby cieplne w 70% i będzie do niego podłączone jeszcze wspomagające źródło ciepła (np. grzałka elektryczna), to w tym przypadkukb=0, wzór na Moc grzewczą pompy ciepła ostatecznie wynosi:Pg= Kc x pow. domu x Kb +PcwuPg– moc grzewcza pompy ciepłaKc-współczynnik cieplnyKb– współczynnik powierzchnia domuPcwu-moc cieplna podgrzania CWUObliczeniowa moc grzewcza pompy ciepła jest wartością orientacyjną, która pomoże nam skierować nasze poszukiwania w kierunku urządzeń w obszarze konkretnych parametrów wydajnościowych. Znając moc grzewczą Pg, dobierz urządzenie o mocy większej lub równej obliczonej czym warto pamiętać?Pompa ciepła zapewnia bezobsługową i płynną pracę całego systemu grzewczego. Urządzenie zapewnia stałą temperaturę we wszystkich pomieszczeniach. Przy tym nie wymaga magazynowania opału. To, co zniechęca potencjalnych inwestorów to początkowe wysokie koszty inwestycyjne oraz stopa zwrotu montażu takiego systemu w domu. Niemniej jednak rosnące ceny paliw, a za nimi koszty eksploatacyjne ogrzewania powodują, że instalacje grzewcze z pompą ciepła stają się coraz bardziej opłacalne, a czas zwrotu skraca się z roku na rok. Ponadto inwestorzy mogą liczyć na dofinansowanie inwestycji z programu” Czyste powietrze” oraz na zwrot podatku z ulgi termomodernizacyjnej. Pompy ciepła są ekologicznymi rozwiązaniami energetycznymi i kwalifikowane jako Odnawialne Źródła Energii (OZE).Dobór pompy z FlexiPower GroupZakup i montaż pompy ciepła powinien być dobrze przemyślany i dostosowany do potrzeb wszystkich mieszkańców. Pompa ciepła jest urządzeniem wymagającymi przeprowadzenia usługi montażu przez wykwalifikowanych instalatorów. Musi być okresowo kontrolowane i serwisowane przez autoryzowany serwis, zajmujący się obsługą takich urządzeń, dlatego tak ważny jest wybór doświadczonych specjalistów, takich jak FlexiPower Group. Rozpocznij z nami budowę pompy ciepła, by cieszyć się mniejszymi rachunkami za energię.

budynek o powierzchni uzytkowej 150m2